20/11/2004

Lieve Ma,

De telefoon ging.
Hallo, vroeg ik keurig.
"Carlo? Ik en het Gerard. Bel jij mij?"
"Nee, jij belt mij toch?", zei ik.
Je moet weten ma, dat Gerard Joling en ik op dat moment in de val zaten bij Robert Jensen.
Het is een oud radio trucje. Jensen belt Gerard en mij, verbindt de lijnen met elkaar en neemt het gesprek op zonder zelf iets te zeggen. Een privé-gesprek wat te beluisteren is door de rest van Nederland. Iedereen die daarom moet lachen, zou zichzelf moeten afvragen of hij wel eens een telefoongesprek voert, wat hij liever niet de ether in gooit. Dus als ik, zoals in het gesprek, vraag of Gerard Joling nog wel wipt. En hij zegt; ik neuk me een slag in de rondte, is dat voor Gerard en mij en niet voor de rest van Nederland.
(Ma, je begrijpt dat ik het bovenstaande gecheckt heb bij Gerard vóór publicatie.)
Schande! Het hele telefoongesprek was ook nog eens te downloaden op de site van Jensen. Iedereen kon meegenieten met één van de kwetsbare dingen die je als BN'er bezit, je privacy.
Ik was witheet en eiste dat het onmiddellijk van de site werd afgehaald.
Irene was later bij Jensen op de radio. Robert vond mij natuurlijk kinderachtig, sterallures. Er was toch niks ernstigs gezegd.
Kijk Robert, je bent een radio- en tv beest, maar het woordje 'beest' neem je te letterlijk op. Ik ben in mijn carrière ook wel eens te ver gegaan met mensen. Maar die waren er wel altijd zelf bij en hadden de macht, om mij uit te schelden, zich te verweren of om hard mee te lachen. Ooit maakte ik een candid met Gerard Joling en Patty Brard in de hoofdrol. Patty, die in het complot zat, moest nodig naar de wc. Een verplaatsbaar toilet met daarin Patty Brard, werd omhoog getakeld en door de lucht geslingerd tot verbijstering van Gerard Joling. Hij vloekte, hij tierde, de emoties spatten van de televisie. Hij zat, net als ik bij jou, in de val. Het verschil is alleen dat na afloop de aap uit de mouw komt.
Iemand in de  val lokken? Prima, ik ben geen heilige.
Maar dan mag je wel even op de hoogte gesteld worden, voor het de ether in gaat. Even een cliché. Ik ben niet boos, niet verdrietig, maar ma, er wordt bevestigd dat het bij Jensen alleen gaat om het effect. En dat is jammer, want met zoveel talent hoeft dat niet. Zo zie je maar, ook ik maak wel eens een grapje.

Kus, Carlo