Carlo Boszhard smelt voor de rol als kandelaar Lumière
Al
in de tijd van Telekids zong hou enthousiast Kom er bij. Met zijn rol
als Lumière in de musical Beauty and the Beast gaat voor Carlo Boszhard
dan ook een droom in vervulling. Vlak voor een uitvoering sprak Zone030/
hem in het café, in gezelschap van collega's Jorge Verkroost (Lefou)
en Ger Otte (Tickens).
Is
de rol in Beauty and the Beast wat je na al die jaren had verwacht?
"Het is precies wat ik had
gehoopt. Elke keer als ik Be Our Guest zing, word ik blij. Dit nummer is
voor mij het hoogtepunt van de show. Het is goed geschreven: ook als je
het voor de eerste keer hoort, klinkt het vertrouwd en heeft het hele
uiteenlopende elementen. Het bevat zowel rustige, kleine momenten als
een grote explosie van muziek en ballet. Ik kan hier alles uit de kast
halen."
In
hoeverre lijk je op Lumière?
"Het is een rol en verder heeft hij niets met mij te maken. Om elf uur
is de show afgelopen en zoekt hij het ook maar uit. Groot verschil is
dat hij veel positiever is dan ik: ik zou nooit de hele dag zo up kunnen
zijn, al denken veel mensen misschien dat ik zo ben. De beste
omschrijving was een compliment dat ik een tijd terug kreeg: 'Deze rol
lijkt je op het lijf geschreven'. Dat is precies zoals ik het voel.
Het is geen kwestie van even een pruik opzetten en gaan. Ik heb het hele
kostuum nodig om in de rol te komen. Het is elke avond weer even
aankloppen en vragen 'Ben je thuis?'. Wel is hij de afgelopen
maanden verfijnder geworden. In het begin had ik ook meer tijd nodig om
in de rol te komen."
DJ
Monty in Saturday Night Fever was ook zo’n uitbundige rol. Wat trekt
jou hieraan?
"Iedereen denkt dat DJ Monty een uitbundige rol was, maar ik speelde
hem veel depressiever dan de andere acteurs. Ik gaf hem een Robbie
Williams-kant. Ik zag hem als een man die veel te oud was om nog in een
disco te werken en die dat alleen doet om aan de vrouwen en geld te
komen. Het was bij mij helemaal geen aardige man. De rol van Lumière is
eigenlijk wel mooier. Hij lijkt wel vrolijk, maar vanuit een schrijnende
achtergrond. Hij ziet zichzelf steeds meer in een kaars veranderen en
weet dat die uiteindelijk smelten. Dat is geen prettig toekomstbeeld.
Die vrolijkheid is puur om de moed erin te houden. Ik vind het ook
helemaal niet leuk om pure vrolijkheid te spelen. Er moet altijd een
laag achter zitten. De strijd naar de lach of het verdriet is veel
interessanter dan het moment zelf."
Je
was genomineerd voor een Musical Award, hecht je daar veel waarde aan?
"Ik vind het een hele eer, het
zegt toch iets over de kwaliteit van wat je doet. Ik vind het alleen
jammer dat geen enkele medewerker uiteindelijk een individuele prijs
heeft gewonnen. Die reactie kreeg de musical ook in Amerika. Bij de Tony
Awards in 1994 gingen de meeste prijzen naar iets cultureel verantwoords
als Passion. Die was echter een jaar later al weg wegens slechte
verkoop, Beauty and the Beast draait er nog steeds."
Dat
klinkt wat zuur, is dat ook zo?
"Nee, helemaal niet. Nederlanders zijn mopperaars. Ze zijn altijd zuur
over iets. Behalve voetbal, dan mag alles. Een voetballer mag ook dertig
miljoen euro verdienen, daar hoor je niemand over. Als een presentator
een ton verdient, spreekt iedereen er schande van. Dat zal ook nooit
veranderen, maar we zouden best wel wat trotser mogen zijn op wat we
hebben. We lopen hier echt een poep te verkopen. Het is alleen jammer
dat de Nederlandse 'theaterkenners' zo neerkijken op musicals. En er
zijn ook zo veel vooroordelen. Veel mensen beweren dat Beauty and the
Beast alleen maar zo succesvol is omdat het zo'n groot decor heeft en
dat het veel moeilijker is om een goede show neer te zetten zonder
achtergrond en dure kostuums. Zij denken zeker dat het makkelijk is om
elke avond te spelen met vier kilo aan vuurkanonnen op je hand. En dat
keer twee. Nederland mag blij zijn met de vele shows die in de theaters
te zien zijn!"
Het
publiek heeft Beauty and the Beast bij de Musical Awards vorige maand
wel uitgeroepen tot beste musical van dit seizoen…
"Dat verbaast me niets. Ik vind het de beste musical van Disney. Het
was hun eerste en die hebben ze eigenlijk nooit meer overtroffen.
Iedereen roept altijd maar dat The Lion King en Aida veel mooier zijn,
maar ik zie dat absoluut niet. Beauty and the Beast blijft spannend en
mooi tot het eind; dat hebben de andere producties een stuk minder.
Anderen hebben mij altijd een beetje voor gek verklaard dat ik hier zo
enthousiast over was, maar het publiek laat nu ook wel zien dat ik niet
de enige ben. Ook Joop van den Ende geloofde in deze productie, maar het
is niet zo dat hij het in het theater heeft gebracht omdat ik het zo
graag wilde. Hij deed het omdat hij de mogelijkheid kreeg om deze versie
te maken. Deze is heel anders dan die in New York en absoluut geen
kopie. Bij de speelscènes is meer naar de dramatiek gekeken en komen
daardoor hopelijk beter uit de verf. Het heeft verder een kleinere
aanpak, wat logisch is omdat we toeren. In het Circustheater in
Scheveningen, waar we na de vakantie een aantal maanden vast staan,
wordt het ook allemaal iets groter."
Is
dit succes voor jou de reden om door te gaan met een andere musical?
"Dat weet ik nog niet. Ik heb dit jaar gecombineerd met mijn
televisiewerk omdat ik het ontzettend leuk vind om te doen. Ik kan niet
uitleggen waarom dat zo is." Collega Ger Otte (Tickens) doet een
poging: "Het acteren zit in je en dat element moet er ook uit
komen." Carlo knikt bevestigend. "Als ik het niet leuk had gevonden,
was ik er na drie maanden wel mee gestopt. Maar ik heb er dingen voor
laten schieten, zoals leuke nieuwe programma's. Ik doe dat alleen weer
als er een hele leuke rol komt."
Hoe
anders is theater voor je?
"Ik ben wel tot de conclusie gekomen dat ik bij de televisie heel erg
verwend word. En hoe machtig dit medium is. Bovendien is het veel
persoonlijker en liggen de lijnen duidelijker. Aan de hand van
kijkcijfers kan je zien of je het wel of niet kan. Dat is in het theater
niet zo. De zalen zitten misschien vol, maar je weet nooit of dat door
jou komt. In de musicalwereld ontbreekt ook alle glamour. Ik heb heel
veel respect gekregen voor alle mensen die hier werken. Maar het is
absoluut een droom die ik niet had willen missen."
Bron:
Zone030/ 2006 |
